Gisteren in het Sportjournaal was neef Danny, Danny Nelissen aan het woord. Danny komt ook uit Limburg. Danny had het over Ome Sjôh. Ultiem bewijs. En een mooi moment. Jean Nelissen en mijn Ome Jean heten precies hetzelfde, Sjôhgewijs.

Overigens, voor informatie over wat het brabants kenniscentrum kunst en cultuur bkkc allemaal doet en aan nieuws heeft, is er ook het account bkkc_nieuws.

Afijn, en nu tegen Duitsland dus. Wat? Eerst nog tegen Uruguay? Oh, met Suarez! Wat? Niet met Suarez? Ja, ga er maar eens aan staan. Een klein landje, niet veel groter dan Nederland en daar dan tegen voetballen in de halve finale van een wereldkampioenschap, nadat je fokking Brazilië hebt verslagen. Zonder De Jong, zonder Van der Wiel. Wesley – want we mogen tegenwoordig gewoon Wesley zeggen – heeft ons beloofd dat Onze Jongens nu niet gaan verzaken. Geen sterren in hun ogen krijgen, geen Schwalbes, geen gezeik, geen lamme handjes, de passes een beetje fatsoenlijk in de voeten van de medespeler spelen… Het is toch een team om trots op te zijn? Nou dan! Gun je medespeler een fatsoenlijke pass!

Ook dat gezeur over Van Persie zijn we wel een beetje beu. Wij vonden het helemaal niet zo raar dat die jongen slecht speelde. Robin zat gewoon, zoals het een gezonde Hollandse jongen betaamt, naar de tieten van die Braziliaanse keeper te kijken. Niks mis mee. En als al onze jongens gewoon doen zoals het gezonde Hollandse jongens betaamt, dan winnen we. Dan worden we KAMPIOEN!

Een beetje boos, niet zenuwachtig. Dat worden we ervan. Het moet nu kunnen. Boos van angst. Onze boosheid is een uitlaatklep. We moeten verdorie tot dinsdag wachten! En Paraguay, eh, Uruguay is helemaal niet zo’n goede ploeg. Mathijsen is schadevrij – Ooijer moet nog bijkomen van de wedstrijd van zijn leven – en we zijn boos zodat we kunnen winnen. Want de Duitsers zijn beter, maar we hebben het gevoel dat het kan. We zijn boos, maar dat is helemaal nergens voor nodig. Want we winnen van Paraguay. Eh…

Maar goed. Laten we niet op de zaken vooruit lopen. We hebben van twee jaar geleden kunnen leren dat het verkeerd is om vooraf de overwinning toe te kennen. Bert (want wij mogen gewoon…) weet dat ook. En daar heeft hij nog vóór het WK iets op bedacht. Na de training van dinsdagavond 3 april 2010 heeft Bert al zijn mannen meegenomen naar de ‘Tattoo & Piercing Art’ studio van zijn neef Fred van Marwijk. Op die bewuste plek heeft hij bij elke speler, inclusief de bankzitters, inclusief Edson Gaafheid, twee woorden op de billen te laten tatoeren: Guus Hiddink. Elke keer dat een speler van zijn elftal naast zijn voetbalschoenen gaat lopen, geeft hij een flinke trap tegen die bewuste billen. En nu maar hopen dat het werkt.

Er komt veel, heel veel informatie voorbij waarvan je misschien eerst denkt: ‘Geinig, wist ik niet’, maar waarvan het niet lang duurt voordat je beseft dat je er geen zak aan hebt. Een paar feiten op een rij: Otto Rehhagel, bondscoach van Grieken-land, is met een leeftijd van 71 jaar de oudste bondscoach. Er zijn drie Duitse bondscoaches aanwezig op het WK, want Zwitserland, Griekenland en natuurlijk Duitsland worden door een Duitser getraind. Het woord ‘Kopanya’ komt uit Zuid-Sesotho, wat een officiële taal is die gesproken wordt door ongeveer vijf miljoen mensen. Ivoorkust heeft vier keer van een Afrikaans land gewonnen met 6-0. De ongelukkige landen waren Mali, Niger, Botswana en Madagaskar.

Goed, zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar daar wordt niemand blij van natuurlijk. U zit hier immers niet naar een wedstrijd te kijken maar naar uw computerscherm. Tegen wil en dank, dat snappen wij ook wel. Want oeioei, wat is het afkicken geblazen, zo in die rustdagen. Wij weten natuurlijk niet hoe u erover denkt, maar wij vinden het maar saai. Ineens weer aan de eettafel eten. Ineens weer mensen op straat. Gelukkig zijn wij niet alleen. Wij krijgen mails binnen van lezers die ten einde raad zijn. Die niet meer weten wat ze met zichzelf aanmoeten. Die variëren van ‘Goh, jullie met jullie oranje dingetjes, hebben jullie misschien dan nog Beesies nu ze bij AH zijn uitverkocht?’ en ‘Hoe moet dat nou als… komende vrijdag… met Brazilië… met die lepe Luis Fabiano?’

Ach, laten wij u troosten. Deze rustdagen zijn geen weggegooide dagen. Integendeel. Buigt u zich eens over de volgende feiten: op 2 april 2011 maken zich naar schatting 2,5 miljoen vrouwen op om te bevallen. Wij zien een bescheiden trend in jongensnamen. ‘Eljero’ is enorm hip, maar ‘Dirk’ mag gelukkig ook weer helemaal. Op 30 juni en 1 juli is er een recordaantal muurtjes gestuukt, coniferen gesnoeid, aanmeldingen binnengekomen voor een cursus liplezen, katten geaaid, ijsjes gelikt, ruzies bijgelegd, coalities geformatteerd, zwembadjes opgeblazen, zwembadjes lekgeprikt, vakanties geboekt, IKEA’s bezocht en worsten gedraaid.

Er waren tijden dat voetballers hun eigen bijbel schreven en dat levert prachttitels op als ‘Deze neger buigt voor niemand’. Gelukkig maar, Winston, zou je haast zeggen. (Prince Boateng, die begint ooit nog wel een sekte, dat kan niet anders met zo’n naam, maar dat terzijde.) Dat is wel een beetje het concept van het verdediger-zijn, hè, dat je voor niemand buigt… Maar goed. Wesley heeft de bijbel en dat is oké zolang hij daar maar doelpunten door maakt. Johan Derksen trok een andere conclusie. Namelijk dat het door de aantrekkingskracht van Yolanthe komt dat de man zo in vorm is en dat het dus een heel goed idee is dat Yolanthe eens een potje gaat ‘bidden’ met de wat minder voetballende oranje-sterren, en wel op de knieën. En nu hebben Wesley en Johan ruzie, schijnbaar.

Laten we eerlijk zijn: Yolanthe is natuurlijk ook best wel een lekker wijf. Zo eentje uit de categorie halfblootkalenders en uitdagend commentaar bij ‘Ranking The Stars’. Hoe zit dat dan eigenlijk bij die andere speler waarvan wordt gezegd dat hij de redder van het vaderland is? Hoe zit het met mevrouw Robben? Is dat een beetje een hete chick? Zou Arjen Robben – die maandag om ongeveer kwart over vijf de 1-0 zal scoren en dus ook verdacht wordt van goede seks – ook nog ruzie krijgen met Johan Derksen, die een grap zal maken over een van de Duitse standjes die mevrouw Robben niet alleen uitdeelt, maar ook nog het liefst bezigt in de slaapkamer? Nee. Want niemand weet wie de vrouw van Arjen Robben is. Vijf saaie foto’s levert het internet. Een paar trouwfoto’s. Een foto van een chagrijnig kijkende Bernadien en een foto waarop je ziet dat Bernadien en Arjen elkaar ook wel eens bellen. Al gegoogeld op Bernadien Robben?

We kwamen er achter dat er dus vier soorten tribunegroepen zijn.

Allereerst zijn er de enthousiast opverende bankzitters. Het leukste vinden we het moment waarop de blik het grote scherm kruist. Hee, we zijn op tv. Nee, dat is geen tv. IEDEREEN komt tegenwoordig op tv. Doe niet zo debiel.

Daarnaast zijn er de verlegen trutjes en jungskes. Hihi, ik ben op het scherm en ik doe de groetjes aan ons mam. Santiago FC en Jnnk zien ze rood worden. Die mensen op het scherm.
Er zijn schijnheiligen die doen alsof ze niet doorhebben dat ze in beeld zijn maar dan wel heel overdreven leuk gaan doen. Oh, ik heb zo’n leuke mop die ik jou nu ga … Ik moet er NU al heel hard om lachen!

En de mensen die niet weten dat het überhaupt mogelijk is dat ze op het scherm verschijnen, want ze zitten toch op de tribune. Die zijn lief. De ene Chileen toetert de andere in de oren, zegt de een tegen de ander, mag ik in het midden zitten? En dat wordt dan een bizon in de Big 5 op de NOS. Ja, een bizon.

Santiago FC en Jnnk zagen zichzelf ook zitten. Wisten even niet hoe te reageren en deden als de derde groep, maar eindigden luid vuvuzelaënd als enthousiast opverende bankzitters. Hup, Noord-Korea, hup!

Maar daar deden ze dus niet aan, die legioenmakkers. Die zaten gewoon de hele dag in de voortent van hun oranje caravans te toepen. Bovendien was er in de hele streek geen bier te bekennen. Die gasten drinken daar alleen maar wijn! En ons eigen bier was onderweg rond Clermont-Ferrand al op. De trucker met wie we meereden had ook al niets achter de hand. Mocht niet van zijn zwarte doos. Geen wedstrijd gezien. Maar wat een armoe in dat land joh. Van veel kampeerders hebben we vernomen dat er maar matig werd schoongemaakt in de sanitairblokken. Vorige week woensdag was de animatiegroep niet op komen dagen vanwege die vermeende stakingen, en daardoor konden onze legioenmatties de bingo mooi op hun buik schrijven. En geen kabel en/of satelliet op de camping. Geen Wilfried Genee en consorten. Geen Jack van Gelder cum suis. Afzien.

Wat ook bizar was: die ruzies! Vooral in het Franse kamp. Anelka zou naar huis zijn gestuurd omdat hij tegen zijn bondscoach de woorden ‘neuken’ en moeder’ in één zin had laten vallen. En daarna werd het van kwaad tot erger. Als de Fransen trainen ligt heel Zuid-Afrika wakker. En dan is het wel wat meer dan ‘zut alors’ en ‘merde’. En na een uur begonnen ook de Engelsen zich ermee te bemoeien. Wat de kranten schrijven? Ach, in Zuid Afrika lachen ze erom.

Nou, toen zijn we maar weer naar huis gegaan en we zijn blij dat we weer thuis zijn. Samen met de Bavariameisjes en Anelka zaten we in het vliegtuig. Wij nog in het oranje (we hadden niks anders meegenomen), de meisjes in hun Deense outfit en Anelka ongewassen in zijn wedstrijdtenue. Even over gehad nog met elkaar; alles uitgepraat. En nu zitten we helemaal klaar voor donderdag. Op onze eigen bank met oranje kussens. Wordt het Italië of Paraguay? Wat? Slowakije en Nieuw-Zeeland… Het zal toch niet?

Hoezo? Grote favoriet Engeland lijkt een door de linksbuiten van Top Oss samengestelde team, dat door het winnen van een prijsvraag naar Zuid-Afrika mocht. Duitsland heeft het geniale, maar verder volkomen nutteloze plan opgevat om niet te groeien in de competitie, maar te krimpen. Frankrijk is dat geinige landje onder Vlaanderen en Wallonië. En de Nederlanders? Die spelen weer lekker naar het oer-Hollandsch poldermodel: weinig moois, maar op zich wel effectief als de wind een beetje meezit. Zo ook de wedstrijd van 19 juni tegen Japan. Saahaai. Fijn dat er snel bier bij mocht. Dat er mensen waren die andere uitslagen hadden voorspeld en ook meedoen aan de Poolbode. Fijn dat het snackstadion van Blokker gevuld kon worden met WK-tapenade, WK-pringles, HamWKa’s en WKaasstengels.

En toch, uit die interviews na de wedstrijd bleek dat de wedstrijd ín het stadion werkelijk geweldig is geweest. Nog debieler uitgedoste supporters spreken over ‘een fantastische ervaring’, ‘enorm veel gezelligheid op de tribune’, ‘Eindhovuh, Eindhovuh, Eindhovuh’, en meer van dat werk. Nou, en dan heb je ons hè. Jnnk en Santiago FC dromen sinds deze week van een plaatsje in de selectie van het oranjelegioen. Gewoon een beetje lekker gek doen met die andere passionado’s en met onze knaloranje VW Transporter door zo’n steppe kachelen. Ongedwongen een balletje trappen met dat township-jongerenteam van de NOS. En ons niet gek laten maken en ook wel een beetje gewoon doen want dan doe je al gek genoeg. Maar wel in de polonaise met Bert van Marwijk, Frank de Boer en Jack van Gelder, die zojuist op televisie zegt daar zo’n hekel aan te hebben. Met een beetje geluk zijn we er met de achtste finale.

We vertrekken. Al onze gadgets in de koffer. Zo snel mogelijk.

Als het allemaal anders was gelopen zat Jnnk dus nu misschien in Zuid-Afrika in een cel. Water met spinnen op brood. Onder de blauwe plekken. Angstdromen. Geen pindakaas. Geen bereik, want T-Mobile. En al helemaal geen bier. Hoogstens een flesje Budweiser. Stel je voor hoe dat gaat, zo’n cel vol Blonde Hollandse meisjes. Dat vinden die Afrikanen twee keer leuk. Maar als zo’n meisje voor de zoveelste keer niet meer met de bewaker wil praten omdat die iets verkeerds heeft gezegd over haar moeder, dan is de lol er gauw vanaf. Nee, niks voor Jnnk.

De Bavariameisjes komen snel vrij. Zojuist betaalde de familie Swinkels een Brabantse borgsom van 1000 euro. Dat wordt gauw meer. De meisjes krijgen eeuwige roem. En Bavaria ook. In Beek en Donk, in Aarle-Rixtel, in Lieshout en in Mariahout – Laarbeek, tegenwoordig. Heel Nederland weet ze te herinneren. Nee, dat dat eigen doelpunt in eerste instantie een prima kopbal was en daarna pas via de rug van Daniel Agger het doel in ging in een zeer matige eerste helft – want dat zeggen alle commentatoren, maar hoe zenuwachtig zijn ze wel niet geweest, die mannen… Nee. Die wedstrijd gaat de boeken en niet het collectief geheugen in. Weet je nog, die meisjes in die jurken? Ja, we weten nog van die meisjes in die doodgewone oranje jurken.

Of Nederland nu kampioen wordt of niet, de eerste prijs voor de beste reclamecampagne hebben we alvast binnen. Volgens Guus Hiddink – wie traint hij nu eigenlijk? – was dit, en we citeren, ‘de beste eerste helft van het WK tot nu toe’.

Jnnk heeft zo’n jurk dus niet en zit bovendien niet in een cel in Zuid-Afrika. Het is dus niet anders gelopen en dat is maar goed ook. Bavaria zit in Jnnk’s roots. Diep van binnen. Daar heeft ze helemaal geen jurk voor nodig. Zo.