Op weg naar mijn werk kom ik achtereenvolgens tegen: een drempel, een drempel waar ik omheen kan, het huis van het meisje, een auto die ik net ontwijk omdat ik de voetgangersoversteekplaats wil nemen, de tunnel, de accordeonist in de tunnel, een behoorlijk stuk vals plat, de schouwburg, het Keizer Karelplein, invoegende fietsers, een stoplicht…

Ik werkte nog wat en ging naar de zee. Alleen. Nam boodschappen mee op de terugweg. We dronken wat. We aten wat. We hingen wat. Keken wat film. En sliepen wat. Vroeg opstaan voor niks levert een glimlach op. En een lange dag. Rommelen in de stad. Af en toe hand in hand. Af en…

Toen de ene iPodbezitter herkend werd door de andere, werd het in New York naar het schijnt een sport om even snel van iPod te wisselen. Dus de ene die zijn koptelefoonplugje in het apparaat van de ander steekt en andersom. Het rookmeisje en ik hebben allebei een iPod. Net, tijdens het roken, bedachten we…

Vandaag begon gisteren. De leuke krullenbol van !!!, zijn band, hun optreden en leuke mensen zorgden ervoor dat ik niet met de laatste trein naar huis wilde. (Heel leuk was het. Heel leuk.) Vandaag werd mijn bed gebracht. Vanavond zal ik een centimeter of dertig hoger slapen dan tot nu toe het geval was. Ik…

Die cd’s erop zetten, dat kost niet zo heel veel tijd, maar toch wel wat. Dus ik dacht, ik ga mijn fiets even ophalen bij de fietsenmaker – ja, die was ook kapot – terwijl ik alvast naar wat liedjes luister. Doet het clickwheel het van de nieuwe iPod ook niet! Wel Podverdorie, dacht ik….

Vorig jaar kreeg ik op 23 juli mijn iPod binnen. Dit jaar bracht ik ‘m iets voor die datum – n?t binnen de garantie! – terug wegens kapot. Vandaag begin ik opnieuw met het importeren van cd’s en met het vullen van mijn nieuwe – helaas niet met ‘jnnk’ gegraveerde – iPod. (Maar wel nog…

Mijn iPod is kaPod. (En ik geloof dat ik ook die typografische grap al eens heb gemaakt. Wat een slechte dag, zeg. Ha! Haha!)

“Heeft wel eens iemand tegen je gezegd dat het licht van je iPod zo mooi op je gezicht schijnt?”

Kijk, ik haat dus voetbalsupporters die niets beters te doen hebben dan over het spoor lopen. Het enige dat mij restte was een evenwichtige keuze maken tussen de verhouding bellen en sms’en met vrienden totdat in Ede-Wageningen mijn degenererende batterij het begaf. Midden in een gesprek, ook dat nog. Ik kon toen mijn top tien…

Ik heb nog nooit iets gewonnen met prijsvragen. Vooral vroeger, bij de Taptoe en de Ezelsoor – een literair tijdschrift voor kinderen dat nu al lang niet meer bestaat en waarover helaas n?ets op het net te vinden is -, deed ik erg mijn best; nu heb ik het idee ooit nog iets te winnen…