Ze werd zestig en kreeg een serenade van het orkest waarin ze zelf speelt. Daarna gingen we naar Bergen. Ze vergat haar koffer, maar dat mocht nu ze zestig was. We reden terug en pakten haar koffer. Samen met de hond zat ik achterin de auto. Toen ik klein was, zat ik altijd aan de andere kant. Achter de bijrijdersstoel. In Bergen zagen we Broerlief. Die had de kamer van het hotel al moeten versieren, maar hij mocht er niet in. Liep hij met zijn koffertje te rollen over de beklinkerde dorpsweg. En de bijbehorende zijstraten. Later zag hij zijn kans schoon om alsnog ertussenuit te glippen om ballonnen te blazen en slingers te hangen in de kamer waar hij later zou slapen. Ze kocht een zomerjurk. In de regen. De hond was van slag. Hotel 1900 lag er desondanks niet treurig bij. Het achterhuis, of dan toch het huis achter het hotel, was van ons. We dronken er champagne die ik koud had weten te houden. Vanaf half acht ’s ochtends dus. Een sterk staaltje, als ik dat mag zeggen. De koude kant arriveerde. We aten in Gorter. Daar sliep Herman Gorter wel eens, vandaar de naam. Hij werd er ook wel eens dronken en schijnt zelfs een keer gebeurd te zijn dat Gorter, midden in de nacht, stomdronken, halfnaakt, gewapend met hamer en sikkel want communist tot op het bot, op zoek ging naar een mannelijke concurrent in de strijd om een lokale Bergense schone. Niets van gemerkt. Wij. We sliepen in het hotel en ontbeten in een volle ontbijtzaal. Moeder vroeg om het spek dat op was. We sleepten wat stoelen naar de tafel. Weer regen. Bergen lag er wat treurig bij. Daarom reden we naar Bergen aan Zee, waar de hond eindelijk ook een beetje feest had. Aangehouden door Handhaving vanwege die hond. Nog even in de duinen. Niets van de zwarte plekken gezien. Ik veinsde moeheid, want voor het laatste programmaonderdeel mochten we niet al te veel vertraging oplopen. We reden terug naar Brabant. Een beetje gehaast, het hele huis zat immers al vol, maar alleen wij wisten dat. Een welluidend langzalzeleven. Door de beste vrienden. Er was wijn en er was spijs. Het feest was geslaagd. Pas ’s avonds barstte ze in tranen uit. Het is ook niet niks, zo’n cadeau als je zestig wordt. Maar ze verdiende het. Alleen wist ze dat nog niet. Dat het vandaag moederdag is, nemen alle betrokkenen voor lief.
