Op de voorkant van nrcnext vandaag een still uit het filmpje dat Wikileaks in een klap beroemd maakte, de aanval van de Amerikaanse helikopter op de fototoestellen van de Reuters-journalisten. De still is vaag. Ik zie niet eens wat er gebeurt, ik wéét wat er gebeurt omdat mij verteld is wat er gebeurt. Dat er doden bij gevallen zijn.

Laatst keek ik voor het eerst naar de Zapruderfilm op YouTube. (Dat kwam door Erykah Badu, maar dat terzijde.) Ik wist al wat er gebeurde: John F. Kennedy wordt doodgeschoten terwijl hij in een auto zit en naar mensen zwaait. Waren de beelden voor mij bijzonder voordat ik ze op YouTube dagelijks op kon roepen, ze waren het nu niet meer. In de speler die alles speelt, verschijnt ineens ook de Zapruderfilm, die voor mij andere betekenis heeft. Ik zie nu maar amper wat er gebeurt. Eerder was ik erop gebrand te zien wat er gebeurde. De mogelijkheid van de herhaling maakt dat ik de eerste keer minder goed hoef te kijken. De kwaliteit is echter beter dan de still uit het filmpje van Wikileaks.

Ooit vond ik in een rotan mand die op de overloop stond in mijn ouderlijk huis de krant van de dag nadat JFK vermoord werd. Voorop stond een prachtig portret van de man. Als ik het me goed herinner.