Ik typ heel de tijd kaasschaap.
Heb snel en goed gehandeld. Heb vooral niet gekeken. Heb het bloeden gestelpt en ja, ik heb echt goed gehandeld. Groot was het ongeluk niet, maar het deed wel pijn.
Internet is zo real life geworden, maar op een foto van mijn duim waar toch bijna een groot stuk vanaf is zit toch niemand te wachten?
Ik denk, die nagel moet eraf. Maar iedereen weet dat je wonden niet moet overhaasten.
Daarom luister ik naar de stem van Virginia Woolf.

Het is een prachtig relaas over de sporen van woorden en hun vervliegende betekenissen van woorden en nieuwe woorden. En het gebruik van oude woorden in de nieuwe wereld.
Ik heb daar mijn duim niet bij nodig. Kaasschaap behoort nu tot mijn vocabulaire.