Ik was jarig en had besloten voor de mensen te koken, een beamer te regelen, mijn huiskamer te verbouwen en gezellig te doen.
Dat is gelukt. En ik was opgeruimd.
De dag erna kon ik opnieuw beginnen, maar dat gaf niets. Deze rommel was gezellig: een stukje Cabrales Picos op de grond, een plasje Gazpacho op de tafel, een gehaktballetje bij de garnalen en een stukje tortilla in een glas.
Als mensen van mijn eten eten en ze vinden het lekker, dan ben ik gelukkig.
(Ik zeg trouwens ‘mijn huiskamer’, maar het duurt niet lang meer – en eigenlijk ben ik al zover – voordat het ‘onze’ huiskamer is. Het leukste verjaardagscadeau.)