Vandaag weet ik het niet. Ik moet stofzuigen, schrijven, opruimen, het een en ander uitzoeken, lezen, bellen, uitzwaaien, maar ik weet het niet. Alles duurt bij voorbaat te lang en de cd is alweer afgelopen. Zelfs uitslapen duurde me te lang, waardoor ik vroeg wakker was. Ik heb geen zin om een nieuwe cd op te zetten. Laat staan een lp, die moet ook nog omgedraaid. Koffiezetten leek ook een eeuwigheid te duren, om niet te spreken over het wachten tot die klaar was.
En nu zit ik hier. Altijd achter mijn bureau, terwijl mijn draadloos internet me daartoe niet eens noopt. Het leek me een goed idee om op mijn soort van balkon een tafeltje en een stoel neer te zetten, zodat ik buiten kan werken. Maar met de regen is dit plan ook alweer verdwenen naar de achtergrond. Binnen aan tafel dus.
Ik mis. Wennen aan missen doe ik blijkbaar niet.
Servi
De reden van het Songfestival is om europeanen dichter bij elkaar te brengen en werderzijds begrip te kweken. In realiteit gaat het nog eens de Derde Wereldoorlog ontketenen. Denk niet dat Lonely, Dear datzelfde gevoel opriep.
welke varianten??? (spread your wisdom please…)
Dat van die LP’s hoeft niet per se. Er zijn platenspelers die voorzien zijn van twee naalden en een lp dus in een keer door kunnen spelen.
Het is dus Loney, Dear..En niet Lonely, Dear. Hmm..Jnnk, weet jij het ongetwijfeld prachtige verhaal hierachter?