Ook ik werd gebeld met de vraag of ik zat te wachten op gratis advies van een pensioenadviseur. Mijn natuurlijke reactie is altijd een ontkennende. Bovendien vroeg ik op welke manier zij er beter van werden door mij dit gesprek aan te bieden, want ik vertrouw die mannetjes niet. Wonderwel kwam daar een redelijk antwoord op. Vond ik. Daarbij heb ik werkelijk geen idee hoe pensioen in elkaar zit, hoe de tot nu toe drie fondsen waar ik pensioen heb opgebouwd zich misschien tot elkaar moeten gaan verhouden (door ze eventueel samen te laten gaan in één ander fonds), hoe ik dat eventueel moet verwezenlijken en of ik misschien iets kan doen om het allemaal wat beter te laten verlopen. Kortom, ik weet niks en dat is misschien goed zo, maar ik wil het liefst wel weten hoe het zit.
Mijn plan was dus een afspraak te maken met zo’n pensioenmeneertje – ja, mij was al verteld dat het een meneertje zou zijn -, hem het hemd van het lijf te vragen, net te doen of ik mijn pensioen bij zijn bedrijf zou gaan stallen, en zo nog meer te weten komen en dan alles voorlopig te laten zoals het nu is, om op verder onderzoek uit te gaan. Want ik laat me misschien wel een afspraak aansmeren, maar ik laat me geen pensioenbedrijf aansmeren als ik niet weet hoe het zit.
De eerste keer had het pensioenmeneertje autopech en de tweede keer kwam het pensioenmeneertje gewoon niet.
Er staat nu wederom een nieuwe afspraak die me veel meer door de neus is geboord dan die eerste twee. Pas nu denk ik sterk aan afbellen.