Lieve B.,
De laatste keer dat ik je zag was je goed te pas, maar ik was onzeker. Ik zweette en wist niet goed of ik je moest zoenen of niet. Belgen doen dat gemakkelijker, ik weet het, en ik kan me nu niet herinneren wat we besloten te doen. Misschien was het een ongemakkelijke kus. De laatste kus die ik mijn opa gaf voordat hij stierf ging ook mis. Ik wist dat je ziek was, maar ik wist niet of jij wist dat ik het wist.
LSB, de literatuursociologische benadering werd als vak afgeschaft toen ik kwam studeren. Later zou ik zo ongeveer de tegenovergestelde kant kiezen. Dacht ik. Ik weet nu dat mijn tekstuele, misschien zelfs taalfilosofische benadering de sociologie niet uitsluit. Ik had door jou al beter moeten weten. Je adviseerde me niet bij jou af te studeren, maar ik had het graag gedaan. Je was mijn lievelingsdocent, ook al werd je toen al oud.
Dat je niet meer wist dat ik als eerste had gezegd dat ik wel een half jaar in Leuven wilde wonen en de stage al aan iemand anders had beloofd loste je op. Je was meer ge