U ziet hier zelden foto’s van mij. In het archief denk ik zelfs dat u er geen enkele meer kunt vinden. Dat heeft natuurlijk een reden. Net zoals jnnk de drie e’s van mijn voornaam mist, mist er van mij ook een boel op dit weblog. Mensen die me kennen en nog vinden dat ze in mijn dagboek aan het lezen zijn, zouden beter moeten weten. Ik vind foto’s daarom niet belangrijk en al helemaal niet noodzakelijk.
Ik geloof dat ik vind dat als ik slaap, dat ik precies evenveel e’s mis. Mijn ogen zijn dicht. En u weet, als je ogen dicht zijn, dan lijkt de wereld niet te bestaan. Net zo autonoom als jnnk inmiddels is, is mijn slapende ik.
Daarom. Een foto van jnnk, maar niet van mij.