Soms vertoont men een fysieke reactie op een onverwacht gevoel. Laat het in mijn geval vandaag een terecht onrustig schuldgevoel zijn. Mijn fysieke reactie was misselijkheid en het voelde als straf. Een deel van mij was even een slecht mens en ik voelde het.
(Nu hoef je niet te zeggen dat het wel meevalt en ah zielig, mailde ik naar een vriendin, want ik weet ook wel dat ?k niet stom en naar ben. Ik ben zelfs leuk, dat weet ik ook wel. Het gaat om dat deel dat niet heeft gedaan wat het moest doen.)
De straf bestaat er verder uit dat ik nu zit te werken – boontje komt om zijn loontje, eigen schuld dikke bult en al die andere spreekwoorden – wat ook niet ah zielig is.
Maar god, wat hoop ik dat het de laatste keer geweest is.