Eindelijk komt de boekenkast. Zaterdag. Dat wil zeggen, mijn vader komt en we bouwen weer een boekenkast. Het liefst tot het plafond en we denken dat dat gaat lukken. Dan kunnen de laatste dozen uit de woonkamer en de boeken in de kast. Ik moet nog wel een trapje.
Als de dozen weg zijn, kan de piano komen. Gekregen. Vriendin N. zal me les geven.
En dan is het ongeveer af. Dan pas. Nog steeds bestaat er een kans dat ik gewoon eruit moet, over een jaar. Maar daar denken we niet aan.
Een huisje voor mij alleen. Het tweepersoonsdekbed is moeilijk op te maken in je eentje. De rommel die ik maak is minder. Kleren liggen achter een gesloten deur. Die naar de slaapkamer.
Maar die boekenkast… Ik heb vanaf eind maart mijn boeken niet gezien.
Ik wil ook wel zo’n vriend(in) die piano’s weggeeft.
Het is een oom. Een peetoom welteverstaan. Niet dat we daar normaal veel aan doen, maar toch, het zal alleszins meespelen.
En nu maar hopen dat oma jouw weblog niet leest!
Boekenkasten… de boeken dat was het eerste dat uitgepakt was in ons nieuwe huis. Oke we zijn nog steeds dozen aan het verslepen van ouders naar nieuwe huis. Maar de boekenkasten stonden als eerste… nu eens gaan kijken of we ook nog een kledingkast kunnen vinden :S
Het is echt bijna niet te geloven, maar het toeval wil dat mijn boekenkast morgen komt. De onuitsprekelijke jubel die U voelt moet welhaast vergelijkbaar zijn met de mijne.
Een boekenkast is een baken. Veel te lang ben ik stuurloos geweest. Me dunkt dat U zo ongeveer hetzelfde voelt. Geniet van het vullen van Uw kast!
Ik wil ook wel zo’n vriend(in) peetoom die piano’s weggeeft.
hmz… tag werkt niet…