Ik deed zelf nooit mee, hoewel het wel had gekund. Vijftien jaar bestaat de jongerencultuurwedstrijd Kunstbende al. Dit jaar werd ik gevraagd om in de jury voor Taal plaats te nemen. Als weblogger, want dat spreekt de jongeren aan, maar die studies Nederlands en Literatuurwetenschap gooi ik natuurlijk niet direct overboord.
Ik was een beetje bang. Voor de kwaliteit en de optredens. Voor de lange dag – 13.00 aanwezig, 20.00 prijsuitreiking – en voor een goede eerste prijs.
De dag werd kort. De kwaliteit viel reuze mee. Mijn collegajuryleden – Klik en Klak - waren ontzettend leuk. En wij hadden in ons ru?netje op het Valkhof een fijn eigen plekje, met de leukste presentator en de fijnste muziekjes en sampletjes op de achtergrond. Twee keer een uur keken wij naar mensen die met taal bezig zijn, die gedichten of verhalen schrijven. Met een levendige fantasie of een getergde ziel. Samen met de juryleden van andere categorie?n was het leuk ontluikend talent te bespeuren bij sommige van de deelnemers. Kunstbende moet stimuleren, we mochten geen Jacques D’Ancona’s zijn, en dat wilden we ook niet. Zelfs slechte dingen werden leuk. Er waren meer dan drie mensen die ik had willen belonen. De winnaars waren goed. Ja, gewoon goed.
En we kregen eens geen fles wijn, maar een heel leuk boekje.
En het was mooi weer.