Van vriend M. kreeg ik dinsdag het geweldige boekje Hoe moet ik solliciteren uit 1956, geschreven door een zekere J.H. Timmermans, leraar en grafoloog. U krijgt van mij enkele citaten.
Het boekje opent: Men behoeft slechts de advertentiekolommen van de grote dag- en weekbladen oppervlakkig te bekijken om tot de ontdekking te komen, dat er bij de hedendaagse maatschappelijke en economische structuur volop vraag is naar werkkrachten op elk terrein, voor het altijd groeiend ambtelijk apparaat, in diverse takken van onderwijs en opvoeding, in het zich eveneens in een haast stormachtig tempo ontwikkelend bedrijfsleven en op andere terreinen, die zijdelings met de genoemde in verband staan.
Hoofdstuk II Solliciteren een kansspel: In onze verbeelding zien we het slachtoffer, een zij of een hij, plaats nemen aan een schrijfbureau of tafel; v??r zich een keurig vel ongelinieerd papier, de vulpen in de hand, of het potlood in de mond, weifelend hoe te beginnen. Solliciteren is geen dagelijkse, doch wel eenzeer opwindende bezigheid.
In hoofdstuk drie is te lezen dat er meerdere aanleidingen zijn, die iemand tot solliciteren aansporen, dwingen. Daar is in de eerste plaats de harde noodzaak. Even later: Geen wonder, dat solliciteren voor jonge mensen niets minder betekent dan een groots avontuur. In hun nog ongebreideld optimisme twijfelen zij er geen moment aan, dat men met smart op hen zit te wachten, dat hij of zij de meest geschikte candidaat moet zijn voor de betrekking, die hun per advertentie wordt aangeboden. Succes kan wel moeilijk uitblijven.
Hij vooral, met zijn opvallende vlotheid in optreden, zijn capaciteiten, zijn mannelijkheid, waarvan iederen onder de indruk komen zal, dat veracht en hoopt hij tenminste, hij zal het welk klaar spelen.
Het meisje, veel nuchterder ook in deze aangelegenheden meestal, zal zich veel minder in luchtkastelen verliezen of ongegronde verwachtingen koesteren.
Het gaat daarna onder andere nog over ‘gecyclostyleerde briefjes’, handschriftanalyses, verschillende vormen van intelligentie, persoonlijk onderhoud, voorbeelden van sollicitaties en titulatuur – wist u dat brieven aan de koningin toen moesten eindigen met de woorden:
Hetwelk doende
Van Uwe Majesteit
de dw. dn.
[volgt de ondertekening]
Tot slot een tip voor iedereen: De postzegel plaatse men met zorg ind e rechterbovenhoek, enkele mm. van de rand, nimmer scheef.