Ik kom net binnen, en moet weer vliegen. Londen was weer leuk. Heel leuk kan ik wel zeggen. Maargoed, geen stukje dus.
Gelukkig heeft Florrie voor uiterst leuk leesvoer gezorgd: mijn vragen zijn beantwoord!!!
Lees:
Allereerst mijn excuses dat het zo lang heeft geduurd voordat ik fatsoenlijk antwoord gaf op de fijne vragen van Jnnk. Dit had niets mijn mijn laksheid te maken, maar des te meer met iets vervelends in mijn priv?leven, dat u verder, als nieuwsgierige webloglezer, niets aangaat.
Verder moet ik natuurlijk Jnnk heel erg bedanken voor de ruimte op haar site die ze me zo genereus heeft aangeboden! Hoera en hulde!
Goed, de vragen, Bart kreeg soortgelijke, maar toch net iets andere, onderstaande vragen waren uiteindelijk precies goed voor mij gepersonaliseerd, dus ik zet mij fluks aan de taak deze ondervraging op de juiste wijze te beantwoorden:
1. Wanneer heb jij als logloze loglezer het ‘fenomeen’ weblog ontdekt – voel je je okee binnen de schijnbaar incestueuze club die weblog heet -, en denk je dat het waar is dat alle logloze loglezers loglezen op hun werk?
Het was ergens in juni 2002, niet zo heel lang geleden, bedenk ik me nu, het voelt alsof ik sommige webloggers al veel langer volg. Als eerste kwam ik per toeval op de site van Merel terecht en via haar site ben ik vele andere webloggers virtueel tegen gekomen, waarvan ik een paar nog steeds dagelijks volg. Het voelt goed om me binnen deze groep te begeven, het is een soort anoniem kroegbezoek, zonder drank, maar m?t mensen die je op den duur een beetje leert kennen. Dat heeft iets prettigs, aan de ene kant kan je alles zeggen, aan de andere kant ervaar ik een soort nieuwe vriendengroep, de meesten zonder gezicht, maar met een herkenbare schrijfstijl…
En ja, ik denk dat alle logloze webloglezers weblogs lezen op hun werk (deze zin graag 15x snel hardop herhalen ;o), ik doe het in ieder geval wel vaak, maar ik heb er dan ook wel tijd voor, vind ik. Bovendien werk ik ook wel eens thuis als ik recreatief aan het internetten ben ;o)
2. Wat is je mooiste ervaring in een Europese grote stad?
Oei, dat is moehoeilijk! Ik vraag me gelijk af waarom een eventuele Noord Amerikaanse stad niet mee mag doen (Boston is een hele fijne stad!) en tegelijk bedenk ik me dat Amsterdam, waar ik sinds 11 jaar woon, ongetwijfeld op nummer 1 moet staan, qua mooie ervaringen. Maar omdat ik denk dat de plaats waar je woont niet mee telt kom ik toch uit (na lang wikken en wegen) op Parijs (clich?, roept u allemaal in koor!). Daar was ik ruim dertien jaar geleden met mijn middelbare school op ‘turbotrip’ (in ??n dag heen en weer). ‘s Avonds kwamen we met de hele groep bijeen, dronken wijn en aten stokbrood met Franse kaas aan de Seine en gingen vervolgens naar de Sacre Coeur. Daar lag ik op een gegeven moment met mijn hoofd in de schoot van het meisje waar ik al heel lang heimelijk verliefd op was, zij voerde me kersen en we zagen het langzaam donker worden boven Parijs. Dat was wel een heel erg bijzonder moment… het werd weliswaar nooit meer iets tussen ons, maar dat gevoel van die avond zal ik niet snel vergeten.
3. Welk romanpersonage zou je willen ontmoeten en wat zou je hem/haar vragen, of met hem/haar doen?
Dat is Albert Egberts, hoofdpersoon uit de Tandeloze Tijd van A.F.Th. van der Heijden. Ik heb de hele cyclus nu een keer of vier herlezen en Albert is bina een soort van afwezige persoon in mijn leven geworden. Ik kan situaties in mijn leven relateren aan zijn leven, me ineens een voorval herinneren, dat uiteindelijk uit een van de boeken uit de Tandeloze Tijd blijkt te komen. Ik zou met hem de scene willen herbeleven dat hij met z’n beste vriend Thjum in een Nijmeegs caf? besluit w?l te blijven bestellen (de een jonge jenever, de ander oude jenever) om die vervolgens gewoon te laten staan. Het opdrinken is toch allemaal onzin, besluiten ze. Uiteindelijk, vlak voor sluitingstijd, drinken ze alle glaasjes (de hele tafel staat inmiddels vol, als een soort dambord opstelling) in ??n keer leeg. En dan met Albert de kunst van het leven in de breedte bespreken… en het caf? uitrollen ;o)
4. Wat doe jij met beeld?
5. Wat doet beeld met jou?
Eigenlijk moet ik deze twee vragen in ??n keer beantwoorden. Praktisch gezien: ik ben beeldredacteur, ik selecteer beeld, geef opdrachten aan fotografen en illustratoren en probeer er (samen met een collega) voor te zorgen dat het opinieweekblad waar ik werk er inspirerend, informatief en mooi uitziet. Wat ik verder met beeld doe, en wat beeld met mij doet is minder praktisch. Vanwege mijn werk ben ik altijd aan het kijken, let ik altijd op foto’s en illustraties in kranten en bladen. Als ik door de stad loop, als ik in de trein zit, als ik over straat fiets: vaak kijk ik naar bruikbare en mooie beelden. Sla ik het driedimensionele beeld van de wereld als het ware plat en probeer ik er een foto van te maken. Soms maak ik die foto ook echt. Ik wil als voorbeeld twee uitersten geven van manieren waarop ik naar de wereld kijk. Als eerste de Magnum fotograaf Gueorgui Pinkhassov, iemand die bijna geen journalistieke fotografie bedrijft, maar juist het alledaagse, de dingen die er altijd zijn, tot prachtige esthetische beelden maakt. De andere is de Amsterdamse fotograaf Thomas Schlijper, iemand die dagelijks een of meerdere foto’s op zijn site plaatst, ook alledaagse dingen, maar dan heel dicht bij onze eigen waarneming, niet zo abstract als Pinkhassov. Hij ziet alleen wel de dingen waar ik vaak zomaar aan voorbij fiets. Hij maakt foto’s van alledaagse taferelen, als een soort dagboek van de 21ste eeuw.
Zij niet alleen, zij absoluut niet alleen, maar dit soort mensen, zo uiteenlopend als ze zijn, beschrijven mijn kijk op de wereld, als een ongekende verzameling van prachtige, abstracte en symbolische beelden. En een verzameling van vreselijke beelden, beelden van de afschuwelijke dingen waar de mens tot in staat blijkt te zijn…
Fotografen, illustratoren, makers van stilstaande beelden benadrukken voor mij hoe we met elkaar leven, meer nog dan televisie, omdat daar vaak de verwerkingstijd ontbreekt. Op tv is het volgende journaal-item al weer afgelopen als ik het vorige nog aan het verwerken ben (ai, ik klink hier wel echt als een ouwe lul, tijd om te stoppen… ;o)
Dit kettinginterviewstokje heeft de volgende regels:
1. Laat een reactie achter en zeg dat je door Florrie ge?nterviewd wil worden.
2. F. antwoordt. F. stelt vijf vragen, en jij geeft op jouw log vijf antwoorden.
3. Je zet de vragen en antwoorden op je log.
4. Je zet deze uitleg er ook bij.
5. En stelt vervolgens vragen aan mensen die bij jou een reactie achterlaten.