Van die kleine dingen, die leuke, die je allemaal zou moeten onthouden, omdat een verhaal van A tot Z er even niet inzit, en die kleine juist een leuk geheel zouden vormen. Zo is mijn shag gestolen. Zo verstond ik net plantvriendelijkheid in plaats van klantvriendelijkheid omdat er planten op tv waren. Zo zijn er in een kleine stad alweer zo veel roddels binnen een week bekend geworden. Zo heeft een vriendinnetje een motor gekocht. Zo vroegen we ons net af of het dom is om te vragen – gestudeerd hebbend – of iemand die in de kamer zit politicologie gestudeerd heeft. Zo heb ik weer een mobiel. Zo word ik massaal getrakteerd wegens gebrek aan geld. Zo voel ik me daar al bijna schuldig over. Zo heb ik net ja gezegd op een vraag waarop ik tot een week geleden dacht nee te zullen antwoorden. Zo vind ik het hier helemaal niet zo goedkoop. Zo vraag ik me geregeld af wat ik op dat moment in Londen gedaan zou hebben. Zo heb ik al heel veel leuke uren meegemaakt. En zo ben ik al die leuke dingen die ik zou moeten onthouden alweer vergeten.
De vraag hoe ik het vind om weer terug te zijn, heb ik al vaak moeten beantwoorden. En ik weet het niet. Echt niet. Ik haal mijn schouders op en zeg dat de mensen het over een tijdje nog maar eens moeten vragen. Ondertussen ben ik al bijna een week terug.
Een week geleden had ik mijn laatste espresso in Bar Italia, Frith Street, London.