Yanne las een vrouwenblaadje, en opeens had ik zin om ook een vrouwenblaadje te lezen. Ik doe dat bijna nooit meer, hoewel ik me Yanne’s ontspannend kwartiertje in de trein met het blaadje wel voor kan stellen. Ik zit hier bijna nooit in trein of tube, dus heb ik ze niet nodig, de blaadjes. Maar vandaag kreeg ik er zin in, misschien door Yanne, misschien omdat het zo lang geleden was, misschien helemaal zomaar.
Ik heb geen favoriet. De vrouwenblaadjes hier trekken lezers met coverkoppen die zo veel mogelijk verband houden met seks. Als het onderwerp geen seks is, dan is er wel iets dat sexy of geil te noemen is. Toch bepaalt de cover meestal wat ik lees – de meeste tijdschriften zijn ook nog verpakt in plastic, dus inkijken kan ook al niet. Hier, echter, zit er bijna altijd een cadeautje bij het blaadje. Ik kies, met de veronderstelling van eenheidsworst als meest typerende kenmerk voor álle blaadjes, liever uit cadeautjes dan uit seks-koppen. Nu lagen er in het winkeltje op de universiteit slechts vier blaadjes. Een beperkte keuze, dat was alvast mooi. De Glamour is A5-formaat, en viel af. Het cadeau was een debiel geel visserspetje, A5 doet me denken aan de Reader’s Digest en bovendien ben ik niet zo into glitter&glamour. De Vogue zat niet in plastic (i.e. géén cadeau) en kopte over grote najaarsmodeshows (waarschijnlijk de collectie 2008). De Cosmopolitan bleek haar lezers weer wél een cadeautje te geven, een zonnebril. Wat leuk, ik verloor mijn zonnebril bij de vrouwenvijver. Maar een zonnebril zonder te passen, nee. De B – nooit van gehoord – was het goedkoopste en daarbij werden slippers geleverd. Slippers zijn goed. En zo komt het dat het vrouwenblaadje ongelezen op de grond ligt en ik heerlijk door het huis flip-flop.
Mocht ik nog iets vernieuwends al dan niet baanbrekends lezen in de B, dan hoort u nog van mij. ‘The new HOT SEX secret – and all you need is a parsnip’ belooft niet veel goeds.