Ik fiets naar huis. Twee plastic tassen aan mijn stuur, een normale tas hangt om mijn schouder. Vrolijk puf ik een vals platje omhoog als ik bedenk dat het er gek uit moet zien voor de gemiddelde Engelsman. Een oerdegelijke Hollandse fiets, rechtopzittend, geen helm, maar wel een glimlach en heel veel boodschappen. Niemand doet hier boodschappen op de fiets, althans, niet drie tassen vol.
Luttele seconden na mijn gedachte word ik ingehaald door een behelmd meisje op een mountainbike, met precies evenveel boodschappen als ik.