Santiago FC & Jnnk nemen het op voor Onze Jongens
8 juli 2010 | Geen reacties »
Om met de woorden van een oude beroemde Nederlandse filosoof te spreken: ‘Allememaggies!’ We hebben het gewoon geflikt! Zonder verlenging, zonder penalties. Gewoon twee keer scoren. Ongelooflijk. Jnnk zei van tevoren: ‘De Brazilianen zijn wel beter, maar ik heb zo het gevoel dat het kan. Dat het gewoon kán.’ En het kon. Bovendien deed de FIFA eindelijk eens iets waar wij wél blij van worden, namelijk het toekennen van de gelijkmaker aan Sneijder. (Wij weten niet hoe het met jullie zit, maar Santiago FC had die bn’er gewoon wel als topscorer ingevuld.)
Afijn, en nu tegen Duitsland dus. Wat? Eerst nog tegen Uruguay? Oh, met Suarez! Wat? Niet met Suarez? Ja, ga er maar eens aan staan. Een klein landje, niet veel groter dan Nederland en daar dan tegen voetballen in de halve finale van een wereldkampioenschap, nadat je fokking Brazilië hebt verslagen. Zonder De Jong, zonder Van der Wiel. Wesley – want we mogen tegenwoordig gewoon Wesley zeggen – heeft ons beloofd dat Onze Jongens nu niet gaan verzaken. Geen sterren in hun ogen krijgen, geen Schwalbes, geen gezeik, geen lamme handjes, de passes een beetje fatsoenlijk in de voeten van de medespeler spelen… Het is toch een team om trots op te zijn? Nou dan! Gun je medespeler een fatsoenlijke pass!
Ook dat gezeur over Van Persie zijn we wel een beetje beu. Wij vonden het helemaal niet zo raar dat die jongen slecht speelde. Robin zat gewoon, zoals het een gezonde Hollandse jongen betaamt, naar de tieten van die Braziliaanse keeper te kijken. Niks mis mee. En als al onze jongens gewoon doen zoals het gezonde Hollandse jongens betaamt, dan winnen we. Dan worden we KAMPIOEN!
Een beetje boos, niet zenuwachtig. Dat worden we ervan. Het moet nu kunnen. Boos van angst. Onze boosheid is een uitlaatklep. We moeten verdorie tot dinsdag wachten! En Paraguay, eh, Uruguay is helemaal niet zo’n goede ploeg. Mathijsen is schadevrij – Ooijer moet nog bijkomen van de wedstrijd van zijn leven – en we zijn boos zodat we kunnen winnen. Want de Duitsers zijn beter, maar we hebben het gevoel dat het kan. We zijn boos, maar dat is helemaal nergens voor nodig. Want we winnen van Paraguay. Eh…
Maar goed. Laten we niet op de zaken vooruit lopen. We hebben van twee jaar geleden kunnen leren dat het verkeerd is om vooraf de overwinning toe te kennen. Bert (want wij mogen gewoon…) weet dat ook. En daar heeft hij nog vóór het WK iets op bedacht. Na de training van dinsdagavond 3 april 2010 heeft Bert al zijn mannen meegenomen naar de ‘Tattoo & Piercing Art’ studio van zijn neef Fred van Marwijk. Op die bewuste plek heeft hij bij elke speler, inclusief de bankzitters, inclusief Edson Gaafheid, twee woorden op de billen te laten tatoeren: Guus Hiddink. Elke keer dat een speler van zijn elftal naast zijn voetbalschoenen gaat lopen, geeft hij een flinke trap tegen die bewuste billen. En nu maar hopen dat het werkt.
